كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

540

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

أَ فَمَنْ يَعْلَمُ آيا كسى كه مىداند أَنَّما أُنْزِلَ هر چه فروفرستاده‌اند إِلَيْكَ بسوى تو مِنْ رَبِّكَ از پروردگار تو الْحَقُّ درست و راست است يعنى حمزه رض بن عبد المطلب كَمَنْ هُوَ أَعْمى همچون كسى است كه نابينا باشد بدل و انكار قرآن كند يعنى ابو جهل لعنه اللّه إِنَّما يَتَذَكَّرُ جز اين نيست كه پندپذير مىشوند به قرآن أُولُوا الْأَلْبابِ خداوندان عقلهاى صافى شده از معارضه و مجادله و هم الَّذِينَ يُوفُونَ آنان كه وفا مىكنند بِعَهْدِ اللَّهِ به پيمان خدا كه در روز ميثاق بسته‌اند وَ لا يَنْقُضُونَ الْمِيثاقَ و نمىشكنند آن پيمان را وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ و آنان كه پيوند مىكنند ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ آنچه امر كرده است خداى به آن أَنْ يُوصَلَ كه پيوند كرده شود يعنى رحم يا ايمان بجميع كتب و رسل بىجدائى ميان ايشان وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ و مىترسند از عذاب پروردگار خود وَ يَخافُونَ و خوف مىكنند سُوءَ الْحِسابِ از سختى حساب وَ الَّذِينَ صَبَرُوا و آنان كه صبر كردند بر مكاره نفس يا مخالفت هواى او يا بر جهاد ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ از براى طلب رضاى پروردگار خويش وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و به‌پاى داشتند نماز مفروضه را وَ أَنْفَقُوا و نفقه كردند مِمَّا رَزَقْناهُمْ بعضى از آنچه بديشان داده بوديم يعنى آنچه واجب بود بديشان سِرًّا پنهان وَ عَلانِيَةً و آشكارا وَ يَدْرَؤُنَ و دفع كنند بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ به نيكوئى بدى را يعنى در عوض بدى نيكوئى كنند و گفته‌اند سفاهت را بحلم مقابله نمودند و دشنام را به سلام و منكر را بمعروف يا گناه را دفع كردند به توبه و معصيت را به طاعت چنانچه در حديث آمده كه اتبع الحسنة السيئة تمحها و بعضى ارباب تحقيق فرموده‌اند كه چون بر ايشان ظلمى واقع شد عفو كردند و در برابر آنكه ايشان را محروم ساختند عطا دادند و اگر كسى از ايشان ببريد درو پيوستند نظم كم مباش از درخت سايه فگن * هر كه سنگت زند ثمر بخشش از صدف ياد گير نكته حلم * هر كه زد بر سرش گهر بخشش أُولئِكَ آن گروه كه بدين صفات موصوف‌اند لَهُمْ مر ايشان راست عُقْبَى الدَّارِ سر انجام نيكو يعنى جزاى عمل در دنيا و در عاقبت و آن چه چيز است جَنَّاتُ عَدْنٍ بوستانهاى پايدار كه هميشه در ان باشند يَدْخُلُونَها درآيند در ان وَ مَنْ صَلَحَ و درآيد هر كه شايسته باشد بايمان و طاعت مِنْ آبائِهِمْ از پدران ايشان وَ أَزْواجِهِمْ و زنان ايشان وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ و فرزندان ايشان وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ و فرشتگان درآيند عَلَيْهِمْ بر ايشان مِنْ كُلِّ بابٍ از هر درى از درهاى منازل ايشان در عين المعانى آورده كه مقدار شبانروزى از دنيا سه نوبت نزد ايشان آيند و گويند